پروتئین تراپی مو چیست ؟

خیر، اکیداً توصیه می‌شود بین دکلره (که به شدت پروتئین مو را از بین می‌برد) و انجام پروتئین تراپی مو فاصله ایجاد شود. کوتیکول‌های مو بلافاصله پس از دکلره بسیار ضعیف و آسیب‌پذیر هستند. بهتر است برای جلوگیری از آسیب مضاعف و بهبود جذب مواد، حداقل دو هفته صبر کنید. این فاصله زمانی به مو فرصت می‌دهد تا از شوک شیمیایی خارج شده و برای پذیرش پروتئین‌های هیدرولیز شده آماده شود. انجام پروتئین تراپی بعد از رنگ (به جای دکلره) نیز باید حداقل ۱۴ روز فاصله داشته باشد.

بله، در بسیاری از موارد پروتئین تراپی مو برای موهایی که دچار ریزش ناشی از شکستگی و ضعف ساقه مو هستند، مناسب است. از آنجایی که یکی از نشانه‌های نیاز مو به پروتئین، ریزش موها است ، پروتئین تراپی با تقویت استحکام و مقاومت ساقه مو ، از شکستگی تارهای ضعیف جلوگیری می‌کند. با این حال، اگر ریزش موی شما ناشی از مشکلات داخلی (هورمونی یا کمبودهای تغذیه‌ای) باشد، پروتئین تراپی به تنهایی درمان قطعی نیست و باید همزمان با پزشک مشورت کنید.

تفاوت کلیدی در قابلیت جذب و نفوذ است. در پروتئین تراپی مو در منزل، از مواد در دسترس نظیر تخم مرغ و ماسک‌های معمولی استفاده می‌شود. پروتئین‌های این مواد (روش اول) معمولاً مولکول‌های بزرگی دارند و صرفاً روی سطح مو اثر می‌گذارند. در مقابل، محصولات حرفه‌ای سالنی (روش دوم) حاوی پروتئین‌های هیدرولیز شده (تجزیه شده) و مواد شیمیایی مخصوص هستند که قادرند به عمق ساقه مو نفوذ کنند و احیای بسیار عمیق‌تری را انجام دهند. این امر باعث می‌شود نتایج درمان‌های سالنی بسیار مؤثرتر و ماندگارتر باشند.

استفاده بیش از حد از محصولات پروتئینی (که اصطلاحاً به آن “اور پروتئین شدن” می‌گویند)، می‌تواند نتیجه‌ای معکوس به دنبال داشته باشد. اگرچه مو برای استحکام به پروتئین نیاز دارد , ، اما پروتئین اضافی باعث سفت و خشک شدن بیش از حد ساقه مو می‌شود. در این حالت، مو خاصیت انعطاف‌پذیری خود را از دست داده ، بسیار شکننده و مستعد شکستن می‌شود. تعادل در روتین مراقبتی، برای حفظ لطافت و جلوگیری از این عارضه، حیاتی است.

در حالی که ماندگاری پروتئین تراپی مو معمولاً بین سه الی دوازده ماه است ، عوامل متعددی می‌توانند این مدت زمان را کاهش دهند. مهم‌ترین این عوامل عبارتند از: استفاده از شامپوها و محصولات حاوی سولفات و پارابن , (که لایه پروتئینی را از بین می‌برند)، شستشوی مکرر موها، تماس طولانی‌مدت با کلر و نور خورشید و استفاده زیاد از سشوار گرم یا اتوی مو. همچنین، تخصص پایین فرد اجراکننده و عدم انجام کامل مراحل تثبیت نیز بر کاهش دوام اثر می‌گذارد.